DIALOGUE

BANGKOK IS FUNNY มองกรุงเทพฯ ในมุมขันกับ ‘เบลล์ จิราเดช’

กรุงเทพฯ ไม่ใช่เมืองในอุดมคติ คนไม่มีระเบียบ ผังเมืองไม่ดี รถก็ติด แต่กลับกลายเป็นสเน่ห์ที่อยู่ร่วมกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เบลล์จิราเดช โอภาสพันธ์วงศ์ หัวหน้ากองบรรณาธิการนิตยสาร a day (อะเดย์) เจ้าของนามปากกา “Jirabell” (จิราเบล) ด้วยสำนวนละมุนที่สื่อความอบอุ่นผ่านตัวหนังสืออย่างอ่อนโยน ไม่ว่าจะอ่านกี่ครั้ง ก็อยากวิ่งกลับไปกอดคนที่เราห่วงใยแล้วบอกรักอยู่หลายหน จึงไม่แปลกที่พ็อกเก็ตบุ๊กทั้ง 3 เล่มของเขา เราไม่ได้อยู่คนเดียว อยู่คนเดียว, ความทรงจำอยู่ที่ไหน ความคิดถึงอยู่ที่นั่น และเล่มล่าสุด LONELY LAND ดินแดนเดียวดาย จะติดอันดับหนังสือขายดีทันทีที่วางจำหน่าย

ความน่าสนใจของอาชีพนักเขียน

การเป็นนักเขียนมีข้อดีมากมายซ่อนอยู่ในแต่ละกระบวนการ อย่างกระบวนการหาข้อมูล กับการออกไปสัมภาษณ์บุคคล ซึ่งบางคนอาจจะเคยเป็นแรงบันดาลใจให้กับเราในวัยเด็ก แต่วันนี้เรากลับได้มานั่งคุยกับเขา ได้มาเป็นเพื่อนกัน ซึ่งคนเหล่านี้ก็มีแง่คิด มีมุมมองมาสอนเราเสมอ ถือเป็นกำไรของอาชีพนักเขียน

“ความสุขของการเป็นนักเขียนคือการเขียนหนังสือออกมาได้อย่างที่รู้สึก”

เมื่อฝันอยากเป็นนักเขียน

ต้องเริ่มต้นจากการชอบอ่านก่อน เพราะนักเขียนคือคนที่ถ่ายทอดสิ่งที่ได้รับหรือสิ่งที่อยู่ข้างในออกไป
อย่างพี่ก้อง
ทรงกลด บางยี่ขัน บรรณาธิการบริหารนิตยสารอะเดย์ เคยบอกกับเราว่า ถ้ามีคนมาถามว่าอยากเขียนหนังสือแต่ไม่รู้จะเขียนอะไรดี นั่นคือการเริ่มต้นที่ผิด เพราะตามหลักแล้วการเขียนหนังสือต้องเริ่มต้นจากการอยากเล่าประสบการณ์ก่อน แล้วก็ลองค้นหาสำนวนของตัวเองให้เจอ ถ้าคนอ่านอ่านแล้วรู้ว่าเป็นเราเป็น
คนเขียน นั่นถือว่าเราประสบความสำเร็จในการเป็นนักเขียนแล้ว

วงการนักเขียนในกรุงเทพฯ

โลกของนักเขียนตอนนี้เปรียบเสมือนดาบ 2 คม เพราะเมื่อก่อนต้องผ่านกระบวนการหลายขั้นตอนกว่าจะตีพิมพ์หนังสือออกมาได้เล่มหนึ่ง แต่ปัจจุบันทุกคนสามารถเป็นนักเขียนได้ กระบวนการขั้นตอนหลายอย่างลดลงเยอะ อย่างระบบบรรณาธิการที่กำลังจะหายไป ถ้าถามว่าระบบบรรณาธิการสำคัญต่อนักเขียนอย่างไร ก็เปรียบได้กับการมีคนคอยเตือน ช่วยขัดเกลางานเขียนเราให้ละเอียดขึ้น

เรื่องราวน่ารักในมหานคร

เราชอบในความไม่เป็นระเบียบของกรุงเทพฯ คนไม่มีระเบียบ ผังเมืองไม่ดี รถก็ติด แต่พอเอามารวมกันแล้ว
กลับเป็นเสน่ห์ที่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ รวมถึงความแตกต่างทางสังคมที่เห็นได้ชัดทั้งที่ห่างกันเพียงไม่กี่กิโลเมตร
ไม่เชื่อลองไปเดินแถวสุขุมวิทแล้วเปรียบเทียบกับแถวราชดำเนิน จะเห็นถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน

กรุงเทพฯ เป็นเมืองน่ารัก

เราเป็นคนชอบใช้รถโดยสารสาธารณะ ก็จะเห็นน้ำใจที่คนเมืองแสดงออกมาตลอดเวลา เคยเห็นคนใส่สูทลุกให้ผู้สูงอายุนั่ง หรือผู้สูงอายุเองก็ยังลุกให้คนที่อายุเยอะกว่านั่ง ซึ่งภาพแบบนี้เราเห็นได้บ่อยมากในกรุงเทพฯ อีกเหตุการณ์หนึ่งคือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เรามีร้านสุกี้ที่ชอบกินประจำอยู่ร้านหนึ่ง แล้วบังเอิญไปได้ยินเขากระซิบกันว่า ทำให้เราเยอะ ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจให้เราได้ยิน

 

กรุงเทพฯ ก็เป็นแบบนี้แหละ ต้องมองให้เป็นอารมณ์ขัน
และอยู่กับสิ่งสิ่งนี้กันต่อไป…
ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ไม่ได้เป็นเมืองในอุดมคติ

เปรียบกรุงเทพฯ กับนักเขียน

มีอยู่ 2 คน คนแรกคือ เต๋อนวพล ธํารงรัตนฤทธิ์ (เมดอินไทยแลนด์) อีกคนก็คือ เบ๊น-ธนชาติ ศิริภัทราชัย (NEW YORK 1ST TIME) งานเขียนพวกเขาจะมีการกัดจิกเมืองที่ตัวเองอยู่ กัดจิกสิ่งที่อยู่รายรอบเขา ซึ่งเรารู้สึกว่ากรุงเทพฯ ก็เป็นแบบนี้แหละ ต้องมองให้เป็นอารมณ์ขันและอยู่กับสิ่งสิ่งนี้กันต่อไป ไม่ได้สมบูรณ์แบบ ไม่ได้เป็นเมืองในอุดมคติ

The next ผู้ว่าฯ

เราเคยไปเจอตามโซเชียลเน็ตเวิร์กต่าง ๆ ว่าอยากให้คนนู้นเป็นผู้ว่าฯ คนนี้เป็นผู้ว่าฯ จริง ๆ เราอยากให้คนเหล่านี้มาลองเป็นผู้ว่าฯ ดูเอง เพราะเรารู้สึกว่าทำไมคนที่เป็นผู้ว่าฯ ไม่เคยทำอะไรสำเร็จเลย เป็นพื้นที่ที่เราไม่รู้ว่าข้างในมีอะไรบ้าง ก็อยากให้คนเหล่านี้ลองไปเป็นดู แล้วเอามาแชร์ให้เราฟังด้วยว่าข้างในมันเป็นยังไง ทำไมถึงไม่ค่อยประสบความสำเร็จกัน ลองเอามาเขียนเป็นหนังสือดูก็ได้ เรื่องเหตุผลที่ผู้ว่าฯ คนที่ผ่าน ๆ มาทำไม่ได้ หรือถ้าเขาทำให้ทุกอย่างดีขึ้นได้ก็เป็นยาว ๆ ต่อไปเลย

mm

Author: BAREFOOT TEAM

TAKE OFF YOUR SHOES AND BE FREE